Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017, 10:20

Ομιλία Προέδρου Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών στο Ευγενίδειο Ίδρυμα



ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΝΑΥΠΗΓΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Κύριε Γενικέ Γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής,
Αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας,
Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας,

Μετά από 26 χρόνια στο Λιμενικό Σώμα και 13 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα αισθάνομαι σήμερα καθ΄ ολοκληρία σαν να βρίσκομαι στο σπίτι μου αφού και εκ καταγωγής είμαι νησιώτης.
Όσοι με γνωρίζουν από τη θητεία μου στο Λιμενικό Σώμα και από την μετέπειτα πορεία μου στον ιδιωτικό τομέα, θα θυμούνται ότι μεταξύ των άλλων στο παρελθόν μου είχαν προσάψει και τον ονομαστικό προσδιορισμό «Γκρινιάρης». Μπορεί να είχαν δίκαιο, μπορεί όμως και όχι.
Έκανα λοιπόν μια αυτοκριτική για να διαπιστώσω εάν εγώ ήμουν δίκαιος στις τοποθετήσεις μου όλα αυτά τα χρόνια. Θυμάμαι ότι φώναζα σαν αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος για τα λάθη του τότε ΥΕΝ και σήμερα ΥΝΑ στον τομέα της ναυτιλιακής πολιτικής υποβάλλοντας συγκεκριμένες προτάσεις, τροποποιήσεις της νομοθεσίας οι οποίες όμως δεν προχώρησαν ποτέ. Πάλεψα για την υλοποίηση των τροποποιήσεων του Ν. 2932/01 βάση τεκμηριωμένων εισηγήσεων ώστε να συμβαδίζουν με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 3577/92 ως επίτροπος της ΡΑΘΕ. Τελικά και η ΡΑΘΕ καταργήθηκε και τίποτα δεν προχώρησε και στον τομέα αυτό.
Γκρίνιαζα ως Γενικός Διευθυντής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας για να γίνει η νομοθεσία χρηστική και αξιοπρεπείς οι δρομολογήσεις για όλους τους νησιώτες. Ουδέποτε εισακουστήκαμε μαζί με το φίλο μου Πρόεδρο του ΣΕΕΝ Μιχάλη Σακέλλη αλλά και τους προηγούμενους Προέδρους Απόστολο Βεντούρη και Στέλιο Σαρρή.
Εισηγήθηκα ως Εντεταλμένος Σύμβουλος ναυτιλιακής εταιρείας την ορθολογική διαχείριση των μεταφορών ύδατος στα νησιά του Αιγαίου για να γίνει η μεταφορά γρηγορότερη και φθηνότερη. Όλα τα ανωτέρω τα εισηγήθηκα προς τις υπηρεσίες του δημοσίου αποσκοπώντας στην αναβάθμιση της ζωής των νησιών μας και για την επιβίωση της νησιωτικότητας της Ελλάδος. Έτσι μπόρεσα να καταλάβω ότι πρέπει κάποιος να γκρινιάζει μόνο εάν μπορεί να υποβάλλει τεκμηριωμένες προτάσεις και να κάνει δικαία κριτική των διοικούντων.

Η επιβίωση της νησιωτικότητας χρειάζεται σωστές, δίκαιες και καινοτόμες θεσμικές αλλαγές μέσω ταχέων αποφάσεων της διοικήσεως και όχι να αναζητά λύσεις που δεν έρχονται μέσω συνεχώς συνεδρίων, ημερίδων, συσκέψεων, υποεπιτροπών, επιτροπών που τελικά έχουν μοναδικό αποτέλεσμα τη μηδενικότητα.

Είναι γνωστή σε όλους μας οι ρήσεις που κυκλοφορούν στον τομέα του δημοσίου (συσκεπτόμεθα για να μη σκεπτόμεθα) και (αναβάλλουμε για μεθαύριο ότι πρέπει να αποφασίσουμε σήμερα).

Μετά από 12 χρόνια, ως Πρόεδρος του πολιτιστικού ομίλου «Φίλοι των παραδοσιακών σκαφών», που πολύ πρόσφατα μετονομάσθηκε σε «Ελληνικός Σύνδεσμος Παραδοσιακών Σκαφών», μπορώ να πω ότι το κερί στην άκρη του τούνελ έγινε επιτέλους φως και ας σημειωθεί ότι η διαπίστωσή μου αυτή γίνεται  με τα πλέον αυστηρά κριτήρια. Στο παρελθόν εμείς οι ίδιοι είχαμε καταγγείλει κατ’ επανάληψη την αδιαφορία των υπευθύνων για τα θέματα του Συνδέσμου μας.

Όμως σήμερα θα ζητήσουμε από την πολιτική ηγεσία του τόπου, εμείς οι λάτρεις της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης όπως αυτή συναντάται μέσω των παραδοσιακών σκαφών και των καρνάγιων, το φως να γίνει επιτέλους πολύφωτο και το πολύφωτο, γιατί όχι λαμπρός ήλιος.

Θα ξεκινήσω με ένα μεγάλο «ευχαριστώ» προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Αιγαίου, κύριο Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και ολόκληρο το επιτελείο του Υπουργείου του (στρατιωτικό και πολιτικό). Χωρίς τις συνεχείς και άοκνες προσπάθειές τους τίποτα δεν θα είχε επιτευχθεί.

Εμείς, ως Ελληνικός Σύνδεσμος Παραδοσιακών Σκαφών  από το 1999 που  ιδρύθηκε ο Σύνδεσμό μας και μέχρι σήμερα αγωνιζόμαστε να αναδείξουμε την ιστορική παραδοσιακή ναυπηγική κληρονομιά του τόπου μας  επιτέλους αρχίσαμε να υπομειδιάμε γιατί είδαμε φώς, στο χώρο της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης.

Με λίγα λόγια θα σας πω ολίγα από το τι ακριβώς έγινε όλα αυτά τα χρόνια:

1: Κατορθώσαμε να συμπεριληφθεί διατύπωση στην πράσινη βίβλο της Ε.Ε. για την μη περαιτέρω καταστροφή των ξύλινων αλιευτικών σκαφών.

2:  Δεν ανανεώθηκε το κονδύλιο του προϋπολογισμού της Ε.Ε.  για την επιδότηση του σπασίματος των σκαφών αυτών.

3: Καταγράψαμε παραδοσιακά καρνάγια και φροντίσαμε μέσω των Υπηρεσιών του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου να αδειοδοτηθούν και να συνεχίσουν την ιστορική τους παραδοσιακή λειτουργία στο τομέα συντήρησης και κατασκευών παραδοσιακών σκαφών.

4: Κάναμε τον απλό Έλληνα να αγαπήσει και να γνωρίσει τις αρετές των «ξύλινων τειχών» του σήμερα, δηλαδή τα παραδοσιακά μας σκάφη.

5: Χαρακτηρίστηκαν από τις υπηρεσίες του Κλάδου Επιθεώρησης Εμπορικών Πλοίων του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου ως παραδοσιακά σκάφη αξιόλογα πλωτά μνημεία ναυπηγικής τέχνης.

6: Μεριμνήσαμε ώστε να γνωρίσει το ευρύ τουριστικό κοινό με τις συμμετοχές μας σε ιστιοπλοϊκούς αγώνες και το ετήσιο Boat Show τα παραδοσιακά μας σκάφη, να τα επισκεφθεί, να τα «επιθεωρήσει» και να τα θαυμάσει από μέσα.

και 7: Να ναυλώνονται όλο και περισσότερα παραδοσιακά σκάφη από ξένους.

Για να γίνουν όμως όλα τα ανωτέρω και άλλα πολλά, χρειάστηκε πολύ δουλειά και «ευήκοα ότα», τα οποία συναντήσαμε για πρώτη φορά, τώρα, στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου.

Επιτέλους το πολύπαθο νομοσχέδιο για τον θαλάσσιο τουρισμό μετά από πολυετή ταλαιπωρία παίρνει σάρκα και οστά. Το νομοσχέδιο αυτό, κουράστηκε να πηγαινοέρχεται στη Βουλή, όπως και εμείς, αφού κάθε φορά διαπιστώναμε οτι παραμένε στα «αζήτητα».

Σήμερα τα παραδοσιακά σκάφη μπορούν πλέον να επιβιώσουν, βοηθούντος και του αρμοδίου Υπουργείου, που εξαίρεσε τα σκάφη αναψυχής από τη λαίλαπα του ορισμού «ΣΚΑΦΑΤΟΙ», μέσω της απαλλαγής τους από το τεκμήριο πολυτελούς διαβίωσης κατά τον χρόνο του παροπλισμού τους.

Θυμηθείτε όμως παραδοσιακά σκάφη και καρνάγια μπορούμε να συναντήσουμε κυρίως στα ελληνικά νησιά. Εκεί όπου οι τουρίστες φωτογραφίζουν συνεχώς τα Ελληνικά τρεχαντήρια, τους βαρκαλάδες, τα περάματα, τους μπότιδες, τα καραβόσκαρα, τα λίμπερτυ αλλά και τα καρνάγια με τις ξύλινες μεγάλες γλύστρες, τα βάζα, και αισθάνονται τη μυρωδιά του φρεσκοκομμένου ξύλου, το πλανάρισμα, το μπογιάτισμα, το καλαφάτισμα.

Συχνότερα πλέον ζητάνε οι τουρίστες και οι ημεδαποί επισκέπτες των λιμανιών της χώρας πληροφορίες για τη ναύλωση παραδοσιακών σκαφών, φωτογραφίζονται με τα πληρώματα των ξύλινων αυτών σκαφών αλλά και με τους καραβομαραγκούς και οι φωτογραφίες αυτές κάνουν τον γύρο του κόσμου.

Αν η κυβέρνηση μπορούσε να αντιληφθεί το τεράστιο έργο, που προσφέρει η ελληνική παραδοσιακή ναυπηγική τέχνη στον τουρισμό, την οικονομία και τη νησιωτικότητα της χώρας, θα ανήγαγε τη διάσωση και τη συντήρηση των παραδοσιακών σκαφών και των παλαιών καρνάγιων σε πρωτεύουσα προτεραιότητα της.

Θα ήθελα να θέσω ενώπιον σας μια μόνιμη παραδοχή μου: Πιστέυω οτι όταν η «γκρίνια» ή η διαπίστωση είναι τεκμηριωμένη, σοβαρή, ειλικρινής και δικαία πρέπει να ακούγεται δυνατά και ας δημιουργήσει αντιδράσεις.

Λοιπόν, η απουσία του Υπουργείου Πολιτισμού από τις προσκλήσεις για συζήτηση των ουσιαστικών προβλημάτων του χώρου επί 12 συνεχή έτη είναι προκλητική, αδιάφορη για τα πολιτιστικά τεκταινόμενα και δικαίως καταδικαστέα. Εμείς δεν έχουμε τίποτα εναντίον του Υπουργείου Πολιτισμού, τα έχουμε όμως με τον απουσιάζοντα πολιτισμό του αρμόδιου καθ’ ύλην αυτού υπουργείου.

Τα ελληνικά παραδοσιακά ξύλινα σκάφη είναι τα μοναδικά Ελληνικά χειροποίητα έργα τέχνης στο χώρο της μεγάλης Ελληνικής ναυτικής οικογένειας. Είναι οι ελληνικοί πολιτιστικοί θησαυροί μας, που δημιουργούνται από μία παραδοσιακή μυστική τέχνη, που περνάει από πατέρα σε γιο και που τείνει να εξαφανιστεί.

Είναι γνωστό πλέον οτι μόνο τα Ελληνικά παραδοσιακά ξύλινα σκάφη με τις υπέροχες ναυπήγικές τους γραμμές ταξιδεύουν λικνιζόμενα στον μοναδικό υψήσυχνο κυματισμό του Αιγαίου, αφού τα ξενόφερτα πλαστικά κοντράρουν στο κύμα και ο επιβάτης τους τελικά βγαίνει «άρρωστος». Η διαχρονική απαξίωση της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης έφερε την οικονομική κρίση στο χώρο, με την ανεργία να φουντώνει, τα ιστορικά επαγγέλματα να καταργούνται και σκάφη και καρνάγια να εξαφανίζονται.

Η πολυθρυλική ανάκαμψη όποτε έρθει στην Ελλάδα ευχόμαστε να κτυπήσει έγκαιρα την πόρτα της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης και κατά προτεραιότητα.

Στο μυαλό του κάθε αλλοδαπού τουρίστα όταν ακούει Ελλάδα, έρχεται αβίαστα η εικόνα μιας υπέροχης

καταγάλανης παραλίας με ξανθή αμμουδιά και ένα ξύλινο παραδοσιακό σκάφος να λικνίζεται στα ολοκάθαρα νερά της.

Κύριοι, Υπεύθυνοι και αρμόδιοι του χώρου, σας παρακαλούμε βοηθήστε την Ελληνική παραδοσιακή ναυπηγική τέχνη να επιβιώσει για να βοηθηθεί παράλληλα η νησιωτικότητα, ο τουρισμός, η ναυτιλία μας και η οικονομία της Ελλάδος. Νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν στα καρνάγια, στην ναυτεργασία και στα παραναυτιλιακά επαγγέλματα.

Κύριοι, έχοντες την πολιτική βούληση αλλά και την αγάπη για την ιστορία, την παράδοση και την τέχνη βοηθείστε! Σας περιμένουμε για να σας συνδράμουμε με όλες τις δυνάμεις μας, ως Σύνδεσμος, για το καλό της Ελλάδας μας, της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης, της οικονομίας και της νησιωτικότητας.

Παρακαλούμε, αναγάγετε την νησιωτικότητα σε πρώτιστο μέλημά σας. Σημειώστε οτι οι νησιώτες μας δεν είναι κάτοικοι δεύτερης κατηγορίας. Αυτοί φυλάνε «Θερμοπύλες» και τους αξίζει σεβασμός, ισονομία και αγάπη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ας αντιληφθεί οτι η νησιωτικότητα της Ελλάδος είναι ένα μοναδικό φαινόμενο. Τα ελληνικά νησιά είναι το πανέμορφο γεωγραφικό τοπίο της Ευρώπης, που αναζητά την στήριξη και την βοήθειά της Ευρώπης, γιατί τα νησιά μας δεν είναι μόνο Ελληνικά είναι και ευρωπαϊκά. Γιατί ολόκληρο το παγκόσμιο τουριστικό ρεύμα που τα επισκέπτεται, τα θαυμάζει, τα επαινεί, και έτσι μέσω των νησιών μας διαφημίζεται ολόκληρη η Ευρώπη.

Σαν αποτέλεσμα λοιπόν σήμερα να δούμε τι ακούσαμε στην αίθουσα αυτή.
Ακούσαμε ένα λαϊκό νησιώτικο τραγούδι: «τα είπαμε τα συμφωνήσαμε» άρα το διάλειμμα μόλις τελείωσε και τα κεφάλια μέσα. Από αύριο πάλι θα μας διοικεί η γραφειοκρατία και η αναβλητικότητα.
Εγώ έρχομαι να συμφωνήσω πλήρως με όσα είπαν οι κ.κ. Σακέλλης, Γράτσος, Βερνίκος, Στελλιάτος. Σε όλα συμφωνούμε επί σειρά ετών, εισηγούμαστε αλλά κανένας δεν μας ακούει.
Μαζί με την ΕΠΕΣΤ και τον φίλο μου Αντώνη Στελλιάτο διοργανώνουμε στο λιμάνι Μεθάνων την 30η και 31η Μαΐου έως και την 1η Ιουνίου 2014 το 2ο Ναυτικό Σαλόνι Παραδοσιακών Σκαφών στο οποίο είσαστε καλεσμένοι όλοι.
Αξίζει να έρθουν όλοι οι λάτρεις της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης και κυρίως τα παιδιά που σε λίγα χρόνια δεν θα ξέρουν τι σημαίνει Ελληνικό παραδοσιακό σκάφος.
Επίσης για να έχουμε δυνατή φωνή και την έξωθεν καλή μαρτυρία όλοι μαζί θα αγωνιστούμε μέσα από τη σύσταση Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Παραδοσιακών Σκαφών για να επιλυθούν επιτέλους τα χρονίζοντα προβλήματα του κλάδου.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.

arxipelagos

Συντάκτης: arxipelagos

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Your email address will not be published. Required fields are marked as *

*


Σχετικές ειδήσεις

error: Content is protected !!