Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017, 12:40

Συνυπευθυνότητα στον αφελληνισμό της ναυτιλίας



Μέσα σε μια εβδομάδα είδαμε να τρέχουν μπροστά μας και οι δυο όχθες της ευθύνης για τον αφελληνισμό της ναυτιλίας. Σε ανώτατο επίπεδο, ιδιοκτησιακό, η συμμετοχή των ναυτιλιακών κολοσσών στο χρηματιστήριο μετριάζει σε μεγάλο βαθμό πια την απόλυτη ταύτιση με την εντοπιότητα.

Η παρουσία στη Χίο του προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών σαγήνευσε όσους συνεχίζουν να δονούνται από τα μέγιστα επιτεύγματα της ελληνικής ναυτιλίας, έδειξε όμως συνάμα ένδεια επιχειρημάτων προστατευτισμού της ελληνικότητας, όταν ο κ. Βενιάμης είχε ως βασική προμετωπίδα την επιστροφή των κατώτατων ελληνικών πληρωμάτων με όρους Φιλιππίνων. Αίτημα λογικό αφενός για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας του στόλου, πολύ φτωχό ωστόσο όσο δεν συνοδεύεται από επιπλέον προτάσεις, πρωτίστως με το επίπεδο εκπαίδευσης των πληρωμάτων.

Σε απόσταση μόλις ελάχιστων εικοσιτετραώρων ήρθε η απάντηση από τον Μιχ. Ατσίπαπα. «Μητροπολίτες χωρίς ποίμνιο», χαρακτήρισε τους εφοπλιστές, παρασυρμένος, ίσως, από τη συνδικαλιστική επιμονή σε μισθούς … γέφυρας για τα κατώτερα πληρώματα. Αίτημα στις μέρες μας ανεδαφικό για την πιο παγκοσμιοποιημένη βιομηχανία.

Το πινγκ – πονγκ των ευθυνών δημιουργεί μια στασιμότητα δεκαετιών στο χώρο της απασχόλησης στην ελληνική ναυτιλία. Σε κάθε πλοίο μπαρκάρουν πια 2-3 ελληνικά καλοαμοιβόμενα στελέχη και όλοι οι υπόλοιποι προέρχονται από τρίτες χώρες. Η κατάληξη έδειξε να βολεύει και τις δυο όχθες του συστήματος. Ο εφοπλισμός βάσιμα αιτιολογούσε τον αφελληνισμό, οι ναυτικοί της γέφυρας συντήρησαν τις υψηλές απολαβές. Ένα τεχνητό αδιέξοδο εδώ και πάνω από δυο δεκαετίες.

Δύσκολα πιστεύει κανείς ότι, αν πραγματικά υπήρχε διάθεση εξεύρεσης λύσης, δε θα δίνονταν. Τα δυο άκρα, εργοδοσία και εναπομείναντες εργαζόμενοι, βολεύτηκαν από τη διαμόρφωση των οικονομικών συσχετισμών, ταμπουρώθηκαν στις σκληρές θέσεις τους και διαιωνίζουν τον αφελληνισμό της παγκόσμιας ναυτιλίας με συνυπευθυνότητα.

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα παρουσιάζονταν μια τέτοιου είδους διαφορά ήταν υπόθεση ενός το πολύ χρόνου για να εντοπιστεί η χρυσή τομή, ο κατάλληλος συμβιβασμός. Στη χώρα μας η λύση του θέματος μάλλον καμία από τις δυο άκρες δεν συμφέρει, οπότε συνεχίζεται η δημόσια ανταλλαγή ευθυνών πάνω από το πτώμα μιας πάλαι ποτέ ελληνικής ναυτιλίας.

 

Άρθρο του κ. Νίκου Γεωργούλη στο politischios.gr

Simos Michaloglou

Συντάκτης: Simos Michaloglou

Administrator

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Your email address will not be published. Required fields are marked as *

*


Σχετικές ειδήσεις

error: Content is protected !!